معقولیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ یَّ) [ ع. ] (مص جع.)<BR>۱- مدرک به عقل بودن.<BR>۲- مؤدب بودن، فرهیختگی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مَ یَّ) [ ع. ] (مص جع.) ۱- مدرک به عقل بودن. ۲- مؤدب بودن، فرهیختگی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معقولیت . [ م َ لی ی َ ] (ع مص جعلی، اِمص ) رجوع به معقولی شود.