معوذتین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معوذتین . [ م ُ ع َوْ وِ ذَ ت َ ] (ع اِ) دو پناهگاه که انسان را از هر گزندی مصون دارد : کهتر را به دو مفاوضه که معوذتین حال کهترند و هر یک عقود جوزا و عنقود ثریا را مانند، تمکین افزوده است نظماء و نثراً. (منشآت خاقانی چ محمد روشن ص ٣٠٨).
معوذتین . [ م ُ ع َوْ وِ ذَ ت َ ] (اِخ ) معوذتان . رجوع به معوذتان شود.