معیشت اندوز

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

معیشت اندوز. [ م َ ش َ اَ ] (نف مرکب ) آنکه اسباب زندگانی خود را اندوخته می کند. (ناظم الاطباء).