معیقیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معیقیب . [ م ُ ع َ ] (اِخ ) ابن ابی فاطمة الدوسی (متوفی به سال ٤٠ هَ . ق .) صحابی و از مهاجرین حبشه و از شرکت کنندگان در غزوه ٔ بدر بود. سمت مهرداری حضرت رسول را داشت و در زمان خلافت ابوبکر و عمر در بیت المال بود. از وی در صحیحین احادیثی نقل شده است . (از اعلام زرکلی ج ٣ ص ١٠٥٩). و رجوع به الاصابه ج ٦ص ١٣٠ و قاموس الاعلام ترکی و تاریخ گزیده ص ٢١٥ شود.