معیه

معیة. [ م ُ ع َی ْ ی َ ] (ع اِ مصغر) تصغیر ابومعاویة یعنی یوز. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).

معیة. [ م َ عی ی َ ] (ع مص جعلی، اِمص ) همراهی . (آنندراج ). و رجوع به معیت شود. ◄ گاهی از این لفظ اشاره باشد به این آیت : ان اﷲ مع الصابرین . (آنندراج ).

معیه . [ م َ ] (ع ص ) زرع معیه ؛ کشت آفت رسیده . (ناظم الاطباء).