مغاذ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مغاذ. [ م ُ غاذذ ] (ع ص ) شتر که از آب کراهت دارد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
مغاذ. [ م ُ ](ع اِ) مغاث . (دزی ج ٢ ص ٦٠٣). و رجوع به مغاث شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مغاذ. [ م ُ غاذذ ] (ع ص ) شتر که از آب کراهت دارد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
مغاذ. [ م ُ ](ع اِ) مغاث . (دزی ج ٢ ص ٦٠٣). و رجوع به مغاث شود.