مغارس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مغارس . [ م َ رِ ] (ع اِ) ج ِ مَغرَس و مَغرِس . (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (از محیط المحیط) : در مزارع طالب دخلی که نیست در مغارس طالب نخلی که نیست . مولوی . و رجوع به مغرس شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مغارس . [ م َ رِ ] (ع اِ) ج ِ مَغرَس و مَغرِس . (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (از محیط المحیط) : در مزارع طالب دخلی که نیست در مغارس طالب نخلی که نیست . مولوی . و رجوع به مغرس شود.