مغایرت

(مُ یِ رَ) [ ع. مغایرة ] (مص ل.) مخالفت، غیر هم بودن.<br>

(مُ یِ رَ) [ ع. مغایره ] (مص ل.) مخالفت، غیر هم بودن.

مغایرت . [ م ُ ی َ / ی ِ رَ ] (از ع، اِمص ) مخالفت . بیگانگی . جدایی . (ناظم الاطباء). مُغایَرَة. غیریت . دوگانگی . (از یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : مادام که از مغایرت طالب و مطلوب اثری باقی باشد محبت ثابت بود. (اوصاف الاشراف ص ٤٩). و رجوع به مغایرة شود. - مغایرت داشتن ؛ با یکدیگر اختلاف داشتن . مخالف یکدیگر بودن .

دیگر بودن، فرق غیر، دیگر، دیگری، غیره، جز آن، جز او فرق، تمایز، تفاوت، فقدان ارتباط مخالفت، ضدیت تضاد، اثر متقابل تصادف، برخورد ناسازگاری تکذیب کنتراست تشخیص مغایرت، قوه تمیز نفی، سلب، انکار نقطه مقابل، روبرو، واژگونگی، وارونگی پشت، عقب برگردان، انعکاس

نایکسانی، ناهمگنی، ناسازی، ناسازگاری، ناجوری