مغایرت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مغایرت . [ م ُ ی َ / ی ِ رَ ] (از ع، اِمص ) مخالفت . بیگانگی . جدایی . (ناظم الاطباء). مُغایَرَة. غیریت . دوگانگی . (از یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : مادام که از مغایرت طالب و مطلوب اثری باقی باشد محبت ثابت بود. (اوصاف الاشراف ص ٤٩). و رجوع به مغایرة شود. - مغایرت داشتن ؛ با یکدیگر اختلاف داشتن . مخالف یکدیگر بودن .