مغایظت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مغایظت . [ م ُ ی َ / ی ِ ظَ ] (از ع، اِمص ) مغایظة. نسبت به هم خشم داشتن : میان فایق و بکتوزون مشاحتی قدیم قائم بود و مغایظتی قوی مستمر. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ ١ تهران ص ١٨٦). و رجوع به مغایظة و مغایظه شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مغایظت . [ م ُ ی َ / ی ِ ظَ ] (از ع، اِمص ) مغایظة. نسبت به هم خشم داشتن : میان فایق و بکتوزون مشاحتی قدیم قائم بود و مغایظتی قوی مستمر. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ ١ تهران ص ١٨٦). و رجوع به مغایظة و مغایظه شود.