مغتبط
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ بِ) [ ع. ] (اِفا.) رشک برنده، غبطه خورنده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ بِ) [ ع. ] (اِفا.) رشک برنده، غبطه خورنده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مغتبط. [ م ُ ت َ ب ِ ] (ع ص ) خوشحال و شادمان و مسرور. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). مُغتَبَط. (اقرب الموارد). ◄ محسود. (غیاث ) (آنندراج ).
مغتبط. [ م ُ ت َ ب َ ] (ع ص ) رجوع به ماده ٔ قبل شود.