مغثور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مغثور. [ م ُ ] (ع اِ) شلم مانندی گنده بوی و شیرین . ج، مغاثیر. (ناظم الاطباء). مِغثَر. (منتهی الارب ). مِغثَر. مِغثار. لغتی است در مُغفور. (از اقرب الموارد). و رجوع به مغثر و مغفور شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مغثور. [ م ُ ] (ع اِ) شلم مانندی گنده بوی و شیرین . ج، مغاثیر. (ناظم الاطباء). مِغثَر. (منتهی الارب ). مِغثَر. مِغثار. لغتی است در مُغفور. (از اقرب الموارد). و رجوع به مغثر و مغفور شود.