مغربان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مغربان . [ م َ رِ ] (ع اِ) به معنی مغرب است . (منتهی الارب ). جایی که آفتاب فرومی شود. (ناظم الاطباء):مغربان الشمس ؛ آنجای که آفتاب غروب می کند. (از اقرب الموارد). ◄ وقت فروشدن آفتاب . ◄ به صیغه ٔ تثنیه، مغرب و مشرق . (ناظم الاطباء).