مغرد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مغرد. [ م ُ غ َرْ رِ ] (ع ص ) آنکه بلند بردارد آواز را و طرب انگیز سازد و در گلو گرداند آواز را. (از منتهی الارب ). آوازخواننده و سرودگوینده و طرب آورنده . (ناظم الاطباء).
مغرد. [ م ُ غ َرْ رِ / م ُ غ َرْ رَ ] (ع ص ) بعید. (منتهی الارب ). دور و بعید. (ناظم الاطباء).