مغرود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مغرود. [ م ُ ] (ع اِ) نوعی از سماروغ . ج، مغارید. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). قسمی کماة. (بحر الجواهر). اسم نوعی از فُطر است . (مخزن الادویه ). و رجوع به ماده ٔ قبل شود.
مغرود. [ م َ ] (اِ) به لغت بربری نوعی از کماة کوچک باشد. (برهان ). و رجوع به ماده ٔ بعد شود.