مفاز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مفاز. [ م َ ] (ع اِمص ) فیروزی . (ناظم الاطباء). فوز. رستگاری . پیروزی . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ◄ (اِ) رسیدنگاه . (غیاث ) (آنندراج ). ◄ رَستن جای . (مهذب الاسماء). جای رستگاری و کامیابی : اًن َّ لِلمتقین مفازاً. (قرآن ٣١/٧٨). نیست بر این کاروان این ره دراز که مفازه زفت آمد یا مفاز. مولوی (مثنوی چ رمضانی ص ٢٢٥).