مفاطنة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مفاطنة. [ م ُ طَ ن َ ] (ع مص ) بازگردانیدن سخن بر کسی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). دوباره گفتن سخن برای کسی تفهیم او را. (از اقرب الموارد). ◄ با هم زیرکی نمودن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).