مفتح الابواب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مفتح الابواب . [ م ُ ف َت ْ ت ِ حُل ْ اَب ْ ] (اِخ ) نامی از نامهای خدای متعال . نامی از نامهای صفاتی باری تعالی . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : در میخانه بسته اند دگر افتتح یا مفتح الابواب . حافظ. و رجوع به مدخل قبل شود.
مفتح الابواب . [ م ُ ف َت ْ ت ِحُل ْ اَب ْ ] (ع ص مرکب ) گشاینده ٔ درها : ای سخا را مسبب الاسباب وی کرم را مفتح الابواب . انوری (دیوان چ نفیسی ص ١٦). و رجوع به مدخل بعد شود.