مفتحل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مفتحل . [ م ُ ت َ ح ِ ] (ع ص ) گشن اصیل گزیننده جهت گشنی شتران . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به افتحال شود.