مفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مفتن .[ م ُ ف َت ْ ت ِ ] (ع ص ) برانگیزاننده ٔ فتنه . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). که فتنه افکند. فتنه انگیز.فتنه جوی . مُضَرِّب . دوبهم زن . دوبهم انداز. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : مفتنان و اوباش سرای خواجه بونصر... به غارت برفتند. (کتاب النقض ص ٤٨٦).
مفتن . [ م ُ ف َت ْ ت َ ] (ع ص ) سخت مفتون . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
مفتن . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) در فتنه انداخته . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ به شگفت آورده . ◄ ربوده دل . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ). ◄ پول عیارگرفته . (ناظم الاطباء).