مفجج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مفجج . [ م ُ ج ِ ] (ع ص ) خام و ناپخته دارنده و این ضد منضج است . (غیاث ) (آنندراج ). ضد هاشم . (از بحر الجواهر) : و طبقة اخری مبرد مقو رادع مغلظ مفجج ... (قانون بوعلی فصل رابع از مقاله ٔ اول ص ١٤٨). المفجج و هو مضاد الهاضم . (قانون ایضاً ص ١٤٩).