واژه‌جو

مفرد همدانی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مفرد همدانی . [ م ُ رَ دِ هََ م َ ] (اِخ ) از شاعران قرن یازدهم هجری و معاصر مؤلف تذکره ٔ نصرآبادی بوده است . از اوست : غافل مشو که عمر تو بر باد می رود بر رخش عمر هر نفسی تازیانه ای است . و نیز: زرد رویی نکشد هرکه حجابی دارد غنچه تا گل نشود رنگ نمی گرداند. و رجوع به تذکره ٔ نصرآبادی ص ٣٢٢ و فرهنگ سخنوران تألیف خیام پور ص ٥٥٨ شود.

معنی مفرد همدانی | واژه‌جو