مفزعة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مفزعة. [ م ُ زِ ع َ ] (ع ص ) تأنیث مفزع . ترساننده . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به مفزع شود. - احلام مفزعة ؛ خوابهای هراسناک . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
مفزعة. [ م َ زَ ع َ ] (ع اِ) پناه جای . مفزع . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ملجاء. پناه جای . مذکر و مؤنث و واحد و تثنیه و جمع درآن یکسان است . (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ آنچه از وی یا از جهت وی ترسیده شود. (منتهی الارب ) (آنندراج ). آنچه از وی ترسند یا آنچه از جهت وی ترسند. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).