مفسقه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مفسقه . [ م َس َ ق َ ] (ع اِ) اسم مکان از فسق . بیت اللطف . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). محل فسق و فساد. (کلیات شمس چ فروزانفر ج ٧ فرهنگ نوادر لغات ). مفسقة : قوت و غذای باب تو و عم و خال تو ز آخال و از تکسک خرابات و مفسقه . سوزنی (از یادداشت ایضاً). این خواجه را چاره مجو بندش منه پندش مگو کآنجا که افتاده ست او نی مفسقه نی معبده ست . مولوی .