مفطح

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مفطح . [ م ُ ف َطْ طَ ] (ع ص ) رأس مفطح ؛ سر پهن . (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).