مقاطیع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مقاطیع. [ م َ ] (ع ص، اِ) ج ِ مقطوع . (ناظم الاطباء). ◄ قسمی از حدیث، مقابل مراسیل و مسانید. حدیثهای منقطع. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به مقطوع شود. ◄ مقاطیعالشعر؛ ابیات مفرده . (از محیط المحیط). مفردات .