مقام ابراهیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مقام ابراهیم .[ م َ م ِ اِ ] (اِخ ) سنگی است که نشان پای حضرت ابراهیم بر آنجاست . (مهذب الاسماء). سنگی است نشان قدم ابراهیم علیه السلام بر وی . (ترجمان القرآن ). گویند سنگی است در کعبه که نشان پای ابراهیم بر آن است . (از اقرب الموارد) : مقام ابراهیم علیه السلام از خانه سوی مشرق است و آن سنگی است که نشان دو قدم ابراهیم علیه السلام بر آنجاست و آن را در سنگی دیگر نهاده است و غلاف چهارسو کرده که به بالای مردی باشد از چوب، به عمل هرچه نیکوتر و طبلهای نقره بر او زده ... و میان مقام و خانه سی ارش است . (سفرنامه ٔ ناصرخسرو). گفت نی گفتمش چو گشتی تو مطلع بر مقام ابراهیم . ناصرخسرو. حجرالاسود را به بیرون خانه ٔ کعبه در رکن عراقی نشاند بر بلندی کم ازقامتی تا دست در آن توان مالید و آن رکن مایل شرقی است و مقام ابراهیم و زمزم نزدیک اوست . (نزهةالقلوب چ لیدن ج ٣ ص ٥). و رجوع به ترکیب «مقام ابراهیم » ذیل مقام شود.