مقامرت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مقامرت . [ م ُ م َ / م ِ رَ ] (از ع، اِمص ) مقامرة. قمار باختن . قماربازی کردن : دو مرد را دید که بر دکانی نشسته نرد می باختند و اسب مقامرت در مضمار مسابقت می تاختند. (سندبادنامه ص ٣٠٤). و رجوع به مقامرة شود.