مقامرخانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مقامرخانه . [ م ُ م ِ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) جایی که آنجا قمار بازند. (آنندراج ). قمارخانه . (ناظم الاطباء) : بخیلی کو به یک جو زر بمیرد چرا گرد مقامرخانه گردد. عطار (دیوان چ تفضلی ص ١٣٦). رهروان رفتند پیش گنج باز در مقامرخانه تو شش پنج باز. عطار (مصیبت نامه چ نورانی وصال ص ٧٣). به مردم عرض جمعیت کن از ایشان دگر بستان مقامرخانه است افلاک زر بنما و زر بستان . سلیم (از بهار عجم و آنندراج ).