مقامسة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مقامسة. [ م ُ م َ س َ ] (ع مص ) نبرد کردن با کسی به غواصی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). شرطبندی کردن در فرورفتن به آب . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). - امثال : هو یقامس حوتاً ؛ در حق کسی گویند که با داناتر از خود مناظره کند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ مناظره و مباحثه کردن . (از اقرب الموارد).