مقاولة

(مُ وَ لَ یا وِ لِ) [ ع. مقاولة ]<BR>۱- (مص ل.) گفت و شنید کردن با کسی.<BR>۲- قول و قرار گذاشتن.<BR>۳- (اِمص.) گفت و شنید.<BR>۴- (اِ.) قرارداد، قول نامه.<br>

(مُ وَ لَ یا وِ لِ) [ ع. مقاوله ] ۱- (مص ل.) گفت و شنید کردن با کسی. ۲- قول و قرار گذاشتن. ۳- (اِمص.) گفت و شنید. ۴- (اِ.) قرارداد، قول نامه.

مقاولة. [ م َ وِ ل َ ] (ع اِ) ج ِ مِقوَل . (ناظم الاطباء). ج ِ مِقول به معنی قَیل به لغت اهل یمن . (از اقرب الموارد). و رجوع به مقول شود.

مقاولة. [ م ُ وَ ل َ ] (ع مص ) با کسی قول کردن . (المصادر زوزنی ). با کسی قول کردن و گفت و شنید کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). مفاوضة. مجادلة. (اقرب الموارد). و رجوع به مقاوله و مقاولت شود.

مقاوله . [ م ُ وَ / وِ ل َ / ل ِ ] (از ع، اِمص ) مقاولة. گفت و شنید. گفتگو. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به ماده ٔ قبل شود. - مقاوله رفتن ؛ گفتگو به عمل آمدن . سخن گفته شدن : اگر به مناقضت و معارضت قول مقاوله ای رفتی از قضیت عقل دور بودی . (مرزبان نامه چ قزوینی ص ١٢٨). ◄ (اصطلاح فقه ) مذاکرات قبل از عقد را گویند. (ترمینولوژی حقوق تألیف جعفری لنگرودی ). - مقاوله نامه ؛ پیمانی که میان نمایندگان دو دولت درباره ٔ امری منعقد گردد و به تصویب قوه مقننه یا هیئت دولت احتیاجی ندارد.

معاهده، پروتکل، پیمان، عهدنامه قرارداد، قولنامه قول‌وقرار گذاشتن گفت‌وشنود