مقتدر

(مُ تَ دِ) [ ع. ] (اِفا.) قادر، توانا.<br>

(مُ تَ دِ) [ ع. ] (اِفا.) قادر، توانا.

مقتدر. [ م ُ ت َ دِ ] (ع ص ) توانا. (مهذب الاسماء) (دهار). قادر و توانا. (ناظم الاطباء) : و کان اﷲ علی کل شی ٔ مقتدراً. (قرآن ٤٥/١٨). ◄ دیگ پز. (آنندراج ). پزنده ٔ در دیگ . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط). ◄ میانه از هر چیزی . (منتهی الارب ) (آنندراج ). وسط و میانه از هر چیزی . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ رجل مقتدرالطول ؛ مرد میانه بالا. (از اقرب الموارد). ◄ پُر. (منتهی الارب ).

مقتدر. [ م ُ ت َ دِ ] (اِخ ) از نامهای خداست . (از ذیل اقرب الموارد). نامی از نامهای خدای تعالی . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).

مقتدر.[ م ُ ت َ دِ ] (اِخ ) رجوع به احمدبن سلیمان سیف الدوله در همین لغت نامه و الاعلام زرکلی چ ٢ ج ١ ص ١٢٨ شود.

ذیصلاح، درقدرت، صاحب‌منصب، قادر، توانا چیره، مستولی، غالب، متبوع، تبعیت‌شده، مطاع، اطاعت‌شده، متنفذ، بانفوذ، مالک‌الرقاب، صاحب‌اختیار، بالا، بالادست، مستکبر استبدادی، استکباری، حاکمانه، صاحب اعتبار مطلق، عالمگیر

نیرومند، زورمند، توانمند

نام مردانه