مقتشب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مقتشب . [ م ُ ت َ ش ِ ] (ع ص ) نیکنامی یا بدنامی خود را ورزنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). آنکه نیکنامی و یا بدنامی خود را می ورزد. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به اقتشاب شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مقتشب . [ م ُ ت َ ش ِ ] (ع ص ) نیکنامی یا بدنامی خود را ورزنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). آنکه نیکنامی و یا بدنامی خود را می ورزد. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به اقتشاب شود.