مقتفل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مقتفل . [ م ُ ت َ ف ِ ] (ع ص ) رجل مقتفل الیدین ؛ مرد زفت ناکس که نخواهد نیکی و احسان از دستش برآید. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مقتفل . [ م ُ ت َ ف ِ ] (ع ص ) رجل مقتفل الیدین ؛ مرد زفت ناکس که نخواهد نیکی و احسان از دستش برآید. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).