مقدح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مقدح . [ م ِ دَ ] (ع اِ) آهن چخماق . مِقدَحة. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). آهن آتش زنه . مِقداح . (از اقرب الموارد). ◄ کفچلیز. ج، مقادح . (مهذب الاسماء). کفلیز. (ناظم الاطباء). کفگیر. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) (از اقرب الموارد).
مقدح . [ م ُ ق َدْ دَ ] (ع ص ) اسب لاغرمیان . (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب ). و رجوع به تقدیح شود.