مقدس اردبیلی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مقدس اردبیلی . [ م ُ ق َدْ دَ س ِ اَ دَ ] (اِخ ) احمدبن محمد(متوفی به سال ٩٩٣ هَ . ق ). معروف به مقدس یا مقدس اردبیلی و محقق اردبیلی . از علما و فقها و متکلمان بزرگ شیعه است . وی در اردبیل متولد شد و در نجف اقامت گزید و در همانجا درگذشت . او را تألیفات بسیاری است از آن جمله : حاشیه ٔ شرح تجرید قوشچی، استیناس المعنویة به عربی در کلام، حاشیه ٔ شرح مختصرالاصول عضدی . حدیقة الشیعه، زبدة البیان فی شرح آیات احکام القرآن .الخراجیه . مجمع الفائدة والبرهان فی شرح ارشادالاذهان . و رجوع به قصص العلماء ص ٢٤٥ و ریحانة الادب شود.