مقدوع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مقدوع . [ م َ ] (ع ص ) بازایستاده از آواز. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).