مقذذ

مقذذ. [ م ُ ق َذْذَ ] (ع ص ) آراسته و پیراسته . (منتهی الارب ) (آنندراج ). مزین و گویند رجل مقذذ الشعر و مقذوذة؛ ای مزین .(از اقرب الموارد). ◄ بریده موی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ مرد سبک پیکر. رجل مقذذ؛ مرد سبک روح و میانه بالا. (مهذب الاسماء). ◄ هر چیز هموار و لطیف . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).