مل تنک

مل تنک . [م ُ ت ُ ن ُ ] (ص مرکب ) به معنی تنک شراب باشد یعنی شخصی که حوصله در شراب خوردن نداشته باشد و او را مَل تَنگ هم می گویند. (برهان ). کسی که حوصله ٔ شراب خوردن نداشته باشد و نخورد و بعضی مُل تَنگ نوشته و صاحب برهان مَل تَنگ نیز آورده . (از بهار عجم ) (از آنندراج ). کسی که حوصله در خوردن شراب ندارد. (ناظم الاطباء).