ملاباجی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ لْ لا) [ ع - تر. ] (اِمر.) معلم مکتب دختران.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ لْ لا) [ ع - تر. ] (اِمر.) معلم مکتب دختران.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملاباجی . [ م ُل ْ لا ] (اِ مرکب ) معلمه . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). معلمه ٔ مکتب دختران . - ملاباجی چُندک ؛ زنی که دایم بر مصائب خود یا دیگران غم خورد یا دایم از عجز خود گوید. به مزاح، زنی بسیار اندوه خواره . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).