ملابیخودی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملابیخودی . [ م ُل ْ لا خ ُ ] (اِخ ) از شاعران زمان شاه عباس و شاهنامه خوان وی بوده است . از اوست : دارم خرکی که وقت جستن کاکل کندش تعاقب دم تا جو ننهیش در مقابل آسان نجهد ز جوی گندم . (از آتشکده ٔ آذر چ شهیدی ص ٧٣).