ملاحز

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ملاحز. [ م َ ح ِ ] (ع اِ) جایهای تنگ و تنگیها. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). مضایق . مَلحَز واحد آن است . (از اقرب الموارد).