ملاحظ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملاحظ. [ م َ ح ِ ] (ع اِ) ج ِ مَلحَظ. (از اقرب الموارد). ج ِ ملحظ، مصدر میمی از لحظه ولحظ الیه، یعنی به دنبال چشم به سوی او نگریست . (مقدمه ٔ دیوان حافظ چ قزوینی حاشیه ٔ ص صو) : یرمون بالخطب الطوال و تارة وحی الملاحظ خفیة الرقباء. ابوداودبن جریر ایادی (از مقدمه ٔ دیوان حافظ چ قزوینی ص صه ). و رجوع به ملحظ شود.