ملاوذ

ملاوذ. [ م َ وِ ] (ع اِ) چادرها. (منتهی الارب ). چادرها و ابریشمهای سرخ چینی و فوته ها. (ناظم الاطباء). پوششها و ازارها که خود را بدان پیچند. مفرد آن مِلوَذ است . (از اقرب الموارد).

ملاوذ. [ م ُ وِ ] (ع ص ) اندک . قلیل : ولم نطلب الخیر الملاوذ من بشر. (از اقرب الموارد).