ملثمین

ملثمین . [ م ُ ل َث ْ ث َ ](اِخ ) قومی از مغاربه که بر اندلس فرمانروایی یافتند. (از ذیل اقرب الموارد). خاندانی که به مرابطین نیز مشهورند. (عیون الانباء ج ٢ ص ٦٤). سلسله ای از سلاطین مغاربه . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). یکی از بزرگترین سلسله های اسلامی مغرب که به مرابطین نیز شهرت دارند. این سلسله از حدود ٤٤٠ تا ٥٤١ هَ . ق . در مغرب اقصی و اندلس حکومت کردند. مؤسس این سلسله عبداﷲ بن تاشفین نام داشت که خود را مطیع خلیفه ٔ عباسی بغداد اعلام کرد و پس از وی ابوبکر و برادر عبداﷲ یوسف بن تاشفین ابتدا سجلماسه و بعد شهر اغلمات را تصرف کردند و شهر مراکش را ساختند و سپس در مدت پنجاه سال بلاد فاس و مکناسه و سبته و طنجه و... را تحت فرمان خود درآوردند. یوسف بن تاشفین بنا به درخواست پادشاه مسلمان اشبیلیه به اندلس نیز لشکر کشید و عیسویان را از بلاد مسلمان نشین اندلس بیرون راند. مدت حکومت این سلسله قریب به یک قرن طول کشید و سرانجام به دست امرای «الموحدین » از میان رفتند: و آخر ما اجتمع رایهم علیه ان یکتبوا الی یعقوب یوسف بن تاشفین ملک الملثمین صاحب مراکش یستنجدونه . (ابن خلکان ج ٢ ص ١٣٦). و رجوع به قاموس الاعلام ترکی و طبقات سلاطین اسلام صص ٣٤ - ٣٧ شود.