ملحس

ملحس . [ م َ ح َ ] (ع مص ) لیسیدن . لَحس . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ (اِ) جای لیسیدن . گویند: ترکته بملحس البقر اولادها؛ ای بموضع یلحس البقر اولادها. (از منتهی الارب ).

ملحس . [ م ِ ح َ ] (ع ص ) نیک آزمند و مردی که بگیرد هرچه یابد و پیش آید او را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ دلیر بی باک . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). شجاع . (از اقرب الموارد).