ملدم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملدم . [ م ِ دَ ] (ع اِ) ملدام . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به ملدام شود. ◄ (ص ) گران احمق . (مهذب الاسماء). گول گران پرگوشت و گران استخوان . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ ام ملدم ؛ کنیت تب . (مهذب الاسماء) (منتهی الارب ) (آنندراج ). تب و حمی . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
ملدم . [ م ُ ل َدْ دَ ] (ع ص ) ثوب ملدم ؛ جامه ٔ پیوندی است . (مهذب الاسماء). جامه ٔ درپی زده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ). جامه ٔ کهنه . (از ذیل اقرب الموارد). مرقع. درپی کرده .وصله زده . پینه کرده . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).