ملسون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملسون . [ م َ ] (ع ص ) دروغ گوی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). کذاب . (از اقرب الموارد) (محیط المحیط) : به نزدیک ارباب براعت به زبان شناعت ملسون نشوم . (المعجم چ دانشگاه ص ٢٠). ◄ در لسان گوید: رجل ملسون ؛ مرد شیرین زبان دور از کردار. (از اقرب الموارد). ◄ زبان بریده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).