ملهز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملهز. [ م ِ هََ ] (ع ص ) مشت بر زیر بناگوش و گردن زننده . (منتهی الارب ) (آنندراج ). آنکه مشت بر بناگوش و یا بر گردن کسی می زند. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ (اِ) علمی است . (منتهی الارب ). از اعلام است . (ناظم الاطباء).