ملهمی تبریزی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملهمی تبریزی . [ م ُ هََ ی ِ ت َ ] (اِخ ) از شاعران قرن یازدهم هجری و معاصر شاه عباس اول بوده است (متوفی به سال ١٠٤٩ هَ . ق .). وی ابتدا در خدمت پیربوداق خان حاکم تبریز بود و سپس به شیراز رفت و جزو ملازمان امام قلی خان حاکم فارس قرار گرفت و در همانجا درگذشت . از اوست : نظاره را تلف مکن ای چشم بدمعاش شاید به وصل او برسی کار عالم است . رجوع به تذکره ٔ نصرآبادی ص ٢٦٥ و دانشمندان آذربایجان ص ٣٦٠ و فرهنگ سخنوران شود.